“Bir Gün Uçacak mı ?” Diye Soran Tüm Anne ve Babalara…
2 Dakika okuma süresi
`
“Bir Gün Uçacak mı ?” Diye Soran Tüm Anne ve Babalara…
İlk tanıyı duyduğunuz anı unutmak kolay değildir.
Belki dünya birkaç saniyeliğine durdu… Belki aklınızdan yüzlerce soru geçti. "Neden?" "Bundan sonra ne olacak?" "Çocuğum mutlu olacak mı?"
Bu soruların hiçbirinin cevabı o gün net değildi.
Bir kelebeğin hikâyesi de aslında böyle başlar.
Dışarıdan bakıldığında kozanın içinde hiçbir hareket yokmuş gibi görünür. Oysa içeride sabırla süren büyük bir emek vardır. Her gün, fark edilmeyen küçük değişimler yaşanır.
Otizm yolculuğu da çoğu zaman böyledir.
İlk göz teması… İlk ismiyle dönüp bakışı… İlk kez elinizi tutuşu… İlk kurduğu kelime… İlk "anne" ya da "baba" deyişi…
Belki başkaları için sıradan görünen bu anlar, bir aile için dünyalara bedeldir.
Kelebek, kozasından çıktığında bir anda uçmayı öğrenmez. Kanatlarını açabilmesi için zamana ihtiyacı vardır.
Otizmli çocuklar da kendi gelişim hızlarında ilerlerler. Her çocuğun yolu farklıdır. Kimisi hızlı adımlar atar, kimisi daha küçük ama kararlı adımlarla ilerler. Önemli olan, onların kendi potansiyellerine ulaşmalarına destek olmaktır.
Belki yolun başında yalnızca karanlığı gördünüz.
Ama zamanla fark ettiniz ki umut, bazen büyük sıçramalarda değil; küçücük ilerlemelerde saklıdır.
Ve bir gün geriye dönüp baktığınızda şunu görürsünüz:
Aslında sadece çocuğunuz büyümedi.
Siz de büyüdünüz.
Sabretmeyi öğrendiniz. Küçük başarıları kutlamayı öğrendiniz. Karşılaştırmamayı öğrendiniz. En önemlisi ise umudu kaybetmemeyi öğrendiniz.
Çünkü her çocuk, kendi zamanında kanatlarını açar.
Ve her ebeveyn, sevgiyle beklemeyi bildiğinde o kanatların ilk çırpışına tanıklık etme şansına sahip olur.
Unutmayın...
Otizm bir yarış değildir. Bir varış noktası da değildir.
Bu, sevgiyle, emekle, sabırla yürünen bir yolculuktur.
Belki bugün hâlâ kozanın içindesiniz.
Ama unutmayın…
Her koza, içinde bir kelebeğin ihtimalini taşır. Ve bazen yolun sonunda görülen en büyük ışık, umudun hiç sönmemesidir.💜 Her çocuk kendi zamanında kanatlarını açar. Yeter ki sevgi, sabır ve umut hiç eksik olmasın. 🦋
Yazan; Zeynep ÜNSAL