Anne ve Bebek

Bazı anlar vardır... Hayat o andan sonra artık eskisi gibi olmaz.

Bir hastane odasında duyulan ilk ağlama sesiyle birlikte, aslında sadece bir bebek doğmaz. Bir anne doğar, bir baba doğar ve yepyeni bir aile hayata gözlerini açar.

O küçücük eller, hiç fark ettirmeden koskoca bir dünyanın merkezine yerleşir. Ev aynı evdir belki ama artık her köşesinde başka bir heyecan vardır. Gece uykuları bölünür, sofralar acele kalkar, saatler birbirine karışır.

Ama insan ilk kez o zaman anlar; yorgunluğun bile sevgiyle güzelleşebildiğini.

Bir annenin sessizce bebeğini izlediği o an, bir babanın ilk kez minicik bir eli tutarken yaşadığı korku ve mutluluk, tarifi olmayan duygular bırakır insanın içinde.

Çünkü ebeveyn olmak; kusursuz olmak değil, her gün yeniden öğrenmektir. Birlikte büyümektir. Bazen endişelenmek, bazen sabaha kadar uyumamak ama her şeye rağmen aynı minicik nefese bakıp şükretmektir.

Zaman geçer. İlk gülücük gelir. İlk “anne”, ilk adım ve fark etmeden biriktirdiğiniz küçücük anılar, ömrünüzün en kıymetli hatıralarına dönüşür.

Bir çocuk büyürken aslında bir aile de büyür. Daha sabırlı, daha güçlü, daha sevgi dolu olur.

Belki ev biraz dağılır, belki hayat biraz yorulur ama kalpler hiç olmadığı kadar tamamlanır.

Çünkü bazı sevgilerin tarifi yoktur. Bir bebeğin gelişiyle insanın içine yerleşen o duygu gibi...

Welcome Baby olarak, her ailenin ilk heyecanına, ilk sarılmasına ve unutulmaz ilk anılarına eşlik etmekten mutluluk duyuyoruz. Uluslararası Aile Günü’müz kutlu olsun.

Yazan: Zeynep ÜNSAL